Daar sta ik dan. Achter me sjort mijn begeleider de veiligheidsriemen goed vast. Vaag registreer ik dat het groepje mensen om ons heen steeds groter wordt. Mijn hart bonkt zo hard dat ik het idee heb dat het in de wijde omtrek te horen is. ‘Als ik het signaal geef ga je lopen, zo snel mogelijk’, hoor ik achter me. ‘Ben je klaar?’ Mijn knieën knikken. Ik kijk naar de witte helling voor me die met de seconde steiler lijkt te worden. Hoezo klaar, ik wil hier weg. Weg van die hoge berg.

Alsof de man mijn gedachten kan lezen roept hij dat ik moet gaan rennen. En ik ren. Het moet een koddig gezicht zijn. Twee mensen die dicht achter elkaar aan lopen. Een grote parachute, sleept achter hen aan. Dan voel ik het trekken. Nog even raken mijn voeten de grond en dan zweef ik. De omstanders joelen en klappen. De bergen rijzen machtig op. Beneden gaat het leven gewoon door, in miniatuur vorm. Zo moet een vogel zich voelen. Die vrijheid, de stilte.

Mijn angst maakt plaats voor opwinding. Wat is het hier stil. En mooi. Het is echt zo, ik ben aan het paragliden. En plotseling begrijp ik de sensatie die sommige mensen steeds zoeken. De opwinding die door je hele lichaam trekt om zich te nestelen in je onderbuik. Het is bijna orgastisch.

En dan die keer, tijdens een canyoning trip dat van mij werd verwacht dat ik van een rots af zou springen in het glinsterende, blauwe water onder me. Het abseilen van een rotswand die achteraf hoger bleek dan ik had gedacht. Steeds overwon de opwinding het van mijn angst. En ik voelde me euforisch omdat ik mezelf had overstegen.

Opwinding. Het is een mooie emotie. Het kan me opeens overvallen, zonder dat ik het verwacht. Omdat ik in een situatie zit waar niet alleen mijn geest, maar mijn hele lichaam op reageert. Heftig. Je hersenen werken op volle toeren om al die prikkels je lijf door te sturen. Je brein produceert een complexe cocktail van biologisch-actieve drugs, hormonen en chemische stoffen. Dat zorgt bijvoorbeeld voor de kriebels in je buik, het kloppen van je hart, het knikken van je knieën en soms zelfs het suizen van je oren.

Opwinding als je in bed ligt met een fantastische partner die je alle sterren aan de hemel laat zien. Maar ook bij een voetbalwedstrijd van je favoriete club. De verwachtingsvolle opwinding dat je zo je lief weer ziet na vijf dagen buitenland en je weet dat hij aan de andere kant van de douanedeuren op je staat te wachten. Dat mooie paar schoenen waar je zomaar tegenaan loopt en dat je gewoonweg móet hebben. Een geweldig idee voor een artikel dat opeens omhoog borrelt en als het ware uit je pen vloeit. Opwinding is een emotie die maakt dat je je eeuwig voelt als een klein kind in een snoepwinkel…

Mariël