Personal branding

Ik schreef het eerder, ‘ouder’ worden, maakt reflectief. Je denkt na over wie je bent en leert steeds beter om eerlijk te zijn tegenover jezelf. Zo zei een vriend laatst tegen mij dat ik een kameleon ben. Ik pas me erg gemakkelijk aan. Toch heb ik het idee dat ik altijd mezelf blijf. Het zette me wel aan het denken. Kloppen de karaktereigenschappen die ik mezelf toedicht met het beeld dat anderen van me hebben? Niet dat ik ervan wakker lig maar het levert een interessante zoektocht op.

Het horloge dat je om hebt, de (spijker)broek die je draagt, het merk koffie of thee dat je drinkt; alles wat je gebruikt of draagt zegt iets over jouw persoonlijkheid.
Zelfs als je niet merkentrouw bent en het elke maand over een andere boeg gooit, draag je uit wie je bent. Of, zoals ik laatst in een artikel las, we zijn allemaal directeur-eigenaar van ons eigen bedrijf: ‘Ik BV’. Onze belangrijkste taak is om dat merk ‘Ik’ zo goed mogelijk ‘in de markt te zetten’. Dat klinkt zakelijk, maar toch zijn we daar elke dag, al dan niet bewust, mee bezig.

We kijken wat nodig is om die droombaan binnen te kunnen halen. Maar ook bedenken we hoe we de aandacht van die leuke dame of heer op ons gevestigd krijgen. De indruk die mensen van jou krijgen, heeft alles te maken met de manier waarop je je presenteert: ‘personal branding’. De mens als merk. De manier waarop je praat, je woorden kiest, je kleedt, je daden, je handdruk, eigenlijk elke keus die je maakt, zeggen wat over je identiteit.

Eigenlijk is het wel leuk om bezig te zijn met het merk ‘Ik’; een soort billboard van jouw persoonlijke eigenschappen en kwaliteiten. Het verschil met merk ‘Ik’ en bijvoorbeeld een kledingmerk is dat er geen voorgeschreven wet is hoe je moet zijn. Bij ‘personal branding’ is er geen sprake van A- of B-merk al zullen we ons op een slechte dag allemaal wel eens een ‘minder merk’ voelen. In essentie gaat het erom dat je weet wat je belangrijk vindt, wat je kwaliteiten zijn en wat jou uniek maakt.

Wat ik wel heb geleerd, is dat je eerlijk moet zijn en vooral dicht bij jezelf moet blijven. Jezelf als merk neerzetten, betekent niet dat je opeens moet voldoen aan een zelfgeschapen beeld van perfectie of jezelf onderwerpt aan normen en waarden die niet de jouwen zijn. Je kunt jezelf voordoen als de ‘wilde’ minnaar of minnares die liefst elke dag een ander standje uitprobeert, om je (nieuwe) partner te plezieren. Of je wringt jezelf in een keurslijf dat je door je (schoon)familie wordt opgelegd. Als dat niet in je aard ligt, ben je niet meer dan een gepolijste façade. Iemand proberen te zijn die je niet bent, is funest voor je persoonlijke geluk.

Wat ik mezelf altijd voor ogen houd is passie. Wat vind ik met hart en ziel belangrijk? Waarbij komt het genot uit mijn tenen? En ook, hoe wil ik herinnerd worden? Als ik het voor het zeggen had: ‘ze heeft maximaal geleefd!’

© Mariël van den Donk