Wij wonen in een diverse samenleving. Mensen komen uit verschillende landen, hebben verschillende huidskleuren. Maar dat is uiteraard niet het enige waar je in kunt verschillen. Ogen, kleur haar, leefgewoonten, geloof, geaardheid, cultuur... Maar wat zou de wereld saai zijn als we allemaal het zelfde zouden zijn. Juist die verschillen maken het spannend. Want wat kunnen we veel van elkaar leren.

Waardering en respect hebben voor elkaar is altijd een belangrijk aspect geweest in de opvoeding van onze kinderen. Maar het is een noodzaak voor kinderen die opgroeien in onze huidige samenleving. Nog nooit is onze samenleving zo divers geweest. Niet alleen ‘verkleurt’ de samenleving steeds meer, je ziet ook steeds meer verschillende leefvormen en leefstijlen van mensen.

In het Internationale Verdrag voor de Rechten van het Kind wordt diversiteit gedefinieerd als: ‘diversiteit betekent verschillen tussen mensen op alle mogelijke gebieden. Verschillen in leef- en opvoedingsstijlen, culturele afkomst, wel of geen functiebeperking, religie, milieu en sekse. Het gaat zowel om etnisch-culturele diversiteit als om mannen en vrouwen, verschillen in socio-economische status, inclusief kinderen met een handicap, en alle andere verschillen tussen mensen’.  

Voed je kinderen op in diversiteit dan betekent dat dus dat je kinderen respect en waardering bijbrengt voor diversiteit in etnische afkomst, sekse, leefvormen, opvoedingsstijlen, handicap. Het houdt ook in dat je kinderen leert omgaan met pesten, discriminatie en vooroordelen.

Voor kleine kinderen is iedereen gelijk. Ze zien nog geen verschil in huidskleur, dun, dik, mooi, lelijk. Pas als ze ouder worden gaan ze verschillen merken. Mijn broertje (drie jaar op dat moment) vroeg op een gegeven moment aan mijn moeder: "hoe komt het dat jij groen bent en ik blauw?" Hij had nog geen idee van kleuren, maar hij had wel door dat hij niet de zelfde huidskleur had als zijn moeder. 

Hoe je kind omgaat met verschillen is voor een belangrijk deel afhankelijk van jouw opvoeding. Hoe zeer dit een kind kan beïnvloeden bleek wel toen ik op een dag, lang geleden, mijn oudste naar school bracht en ik een gesprek opving tussen twee jongetjes. De een was blond met blauwe ogen, de ander had donker haar en een getinte huid. Ze waren blijkbaar allebei 'verliefd' op het zelfde meisje en daar waren ze over aan het steggelen. 

"Ze gaat met mij trouwen, want ik heb haar het eerst gevraagd", probeerde het donkere jongetje een eind aan de strijd te maken. Waarop hij als antwoord kreeg: "jij mag niet met witte meisjes trouwen, want jij bent zwart." Daar was ik wel even beduusd van. Een dergelijke uitspraak op vierjarige leeftijd verzin je niet zelf. Gelukkig had het meisje een betere opvoeding gehad, want het donkere jongetje en het blonde meisje zijn jaren 'op elkaar' geweest.

'Je kunt niemand anders zijn, dan jezelf.' Nog zo'n gevleugelde uitspraak. En inderdaad, niemand is als jij. Ik denk dat het daarom zo belangrijk is om je kinderen zelfvertrouwen te geven, zodat ze tevreden zijn met zichzelf. Zodat ze tevreden zijn met hun huidskleur, hun postuur, haarkleur of waar je verder ook maar in kunt verschillen. Het is niet goed als je kind op een ander wil lijken omdat het zichzelf niet leuk, mooi, knap of interessant genoeg vindt. 

Jij bent belangrijk omdat je bent wie je bent. En natuurlijk kun je een persoon hebben waar je tegenop kijkt en waar je op wilt lijken, daar is niks mis mee. Maar ik denk dat het belangrijk is dat een kind weet dat er verschillen zijn tussen mensen en dat dat OK is. De één is niet beter dan de ander, we zijn allemaal verschillend en allemaal belangrijk!

©Mariel van den Donk