Wraaklust
Gedumpt worden is nooit leuk om het maar even eufemistisch uit te drukken. Geen wonder dat het bij veel mensen wraakgevoelens oproept. De ander moet lijden zoals hij/zij jou ook heeft laten lijden.
Uit een korte poll die ik op internet tegenkom, blijkt dat een derde van de exen na het beëindigen van de relatie daadwerkelijk wraak heeft genomen op de partner. Nog eens ruim eenderde blijkt het wel te hebben overwogen maar niet te hebben doorgezet. Mannen gaan vaker over tot wraakacties dan vrouwen.
Iedereen kent wel een ludiek wraakverhaal. Zij denkt nog steeds met veel genoegen terug aan die keer dat ze vol overgave de nieuwe auto (zijn lust en leven) van haar ex-man bekraste, hij beleeft nog veel plezier aan de foto’s die hij maakte van de billboard die hij voor het huis van zijn ex-vriendin liet plaatsen met daarop beschreven hoe ze hem bedroog en met wie. In dit tijdperk van nieuwe media beperkt de wraaklust zich echter niet meer tot de ex en zijn of haar directe omgeving. De hele wereld moet weten wat hem of haar is aangedaan. Wraak is zoet en lijkt de enige manier om het gewonde ego tevreden te stellen.
Wat is eenvoudiger en anoniemer dan Internetwraak? Websites als ‘ik hou van je’ en ‘de foto van mijn ex zijn er groot mee geworden. Bezoekers smullen van de rancuneuze inslag van vertoornde exen en de manier waarop zij het object van hun haat (soms wel heel letterlijk) te kakken zetten. Uiteraard het liefst met een aantal compromitterende (naakt)foto’s van de vreselijke ex of een ranzige homemade seksvideo, destijds gemaakt voor eigen vermaak. Dit alles met de bedoeling het imago van de ex-partner zo veel mogelijk schade toe te brengen. Internet is bovendien een schier onuitputtelijke bron om inspiratie op te doen. Met ideetjes voor hem én haar.
Een paar jaar geleden, kon je zelfs de hulp inroepen van zogeheten wraakengelen in de personen van Sylvana Simons, Esther Blinker en Rosalie van Breemen. In hun programma ‘The ex-wivesclub’ overvielen zij nietsvermoedende ex-echtgenoten en vertelden zij aan heel Nederland wat de rotzak in kwestie het arme, achtergebleven vrouwtje had aangedaan. Er zit immers maar één kant aan een verhaal en de man is altijd fout. Het leven kan zo fantastisch simpel zijn en gooien met modder, oh zo leuk. Heel Nederland 'smulde' mee van deze genante vertoning waarin mensen verwerden tot een karikatuur van zichzelf en het imago van de ‘wraakneemster’ uiteindelijk de meeste schade opliep. Gelukkig vonden meer mensen dat, want na slechts twee maanden stierf het programma een stille dood.
Wraak is stilstand en stilstand is achteruitgang. Als je zo verteerd wordt door haat, vergeet je verder te leven. Wraaklust eet je als het ware op van binnen. Je houdt je eigen wonden open als je blijft hangen in deze gevoelens. Naar mijn idee is de beste manier om ‘wraak’ te nemen, zorgen dat je zelf gelukkig wordt. Zoals (hobbyschrijver) Hein Pragt schrijft op zijn website: ‘wraak is een gifbeker die je zelf drinkt, in de hoop, dat de ander doodgaat.’
©MariëlvandenDonk
Gedumpt worden is nooit leuk om het maar even eufemistisch uit te drukken. Geen wonder dat het bij veel mensen wraakgevoelens oproept. De ander moet lijden zoals hij/zij jou ook heeft laten lijden.
Uit een korte poll die ik op internet tegenkom, blijkt dat een derde van de exen na het beëindigen van de relatie daadwerkelijk wraak heeft genomen op de partner. Nog eens ruim eenderde blijkt het wel te hebben overwogen maar niet te hebben doorgezet. Mannen gaan vaker over tot wraakacties dan vrouwen.
Iedereen kent wel een ludiek wraakverhaal. Zij denkt nog steeds met veel genoegen terug aan die keer dat ze vol overgave de nieuwe auto (zijn lust en leven) van haar ex-man bekraste, hij beleeft nog veel plezier aan de foto’s die hij maakte van de billboard die hij voor het huis van zijn ex-vriendin liet plaatsen met daarop beschreven hoe ze hem bedroog en met wie. In dit tijdperk van nieuwe media beperkt de wraaklust zich echter niet meer tot de ex en zijn of haar directe omgeving. De hele wereld moet weten wat hem of haar is aangedaan. Wraak is zoet en lijkt de enige manier om het gewonde ego tevreden te stellen.
Wat is eenvoudiger en anoniemer dan Internetwraak? Websites als ‘ik hou van je’ en ‘de foto van mijn ex zijn er groot mee geworden. Bezoekers smullen van de rancuneuze inslag van vertoornde exen en de manier waarop zij het object van hun haat (soms wel heel letterlijk) te kakken zetten. Uiteraard het liefst met een aantal compromitterende (naakt)foto’s van de vreselijke ex of een ranzige homemade seksvideo, destijds gemaakt voor eigen vermaak. Dit alles met de bedoeling het imago van de ex-partner zo veel mogelijk schade toe te brengen. Internet is bovendien een schier onuitputtelijke bron om inspiratie op te doen. Met ideetjes voor hem én haar.
Een paar jaar geleden, kon je zelfs de hulp inroepen van zogeheten wraakengelen in de personen van Sylvana Simons, Esther Blinker en Rosalie van Breemen. In hun programma ‘The ex-wivesclub’ overvielen zij nietsvermoedende ex-echtgenoten en vertelden zij aan heel Nederland wat de rotzak in kwestie het arme, achtergebleven vrouwtje had aangedaan. Er zit immers maar één kant aan een verhaal en de man is altijd fout. Het leven kan zo fantastisch simpel zijn en gooien met modder, oh zo leuk. Heel Nederland 'smulde' mee van deze genante vertoning waarin mensen verwerden tot een karikatuur van zichzelf en het imago van de ‘wraakneemster’ uiteindelijk de meeste schade opliep. Gelukkig vonden meer mensen dat, want na slechts twee maanden stierf het programma een stille dood.
Wraak is stilstand en stilstand is achteruitgang. Als je zo verteerd wordt door haat, vergeet je verder te leven. Wraaklust eet je als het ware op van binnen. Je houdt je eigen wonden open als je blijft hangen in deze gevoelens. Naar mijn idee is de beste manier om ‘wraak’ te nemen, zorgen dat je zelf gelukkig wordt. Zoals (hobbyschrijver) Hein Pragt schrijft op zijn website: ‘wraak is een gifbeker die je zelf drinkt, in de hoop, dat de ander doodgaat.’
©MariëlvandenDonk