In Casu

Ik ben een gevoelsmens. Natuurlijk, ik ben ook een planner. Ik kan heel systematisch werken en deadline is deadline. Wat dat betreft ben ik erg zakelijk. Maar of iets of iemand mij aanstaat, is vaak een gevoelskwestie. Natuurlijk probeer ik een en ander te beredeneren maar als puntje bij paaltje komt, volg ik mijn buikgevoel.

Dat buikgevoel is iets heel ongrijpbaars. Sommige dingen kun je gewoon niet uitleggen. Die doe je omdat je voelt dat het goed zit…of niet.
Soms zit je te tobben welke richting je op moet. Je weegt de voors en tegens af en probeert een weloverwogen, rationeel besluit te nemen. Daarbij spreek je jezelf soms voortdurend tegen. Ja maar als… Dan komt het moment dat  je de knoop moet doorhakken en als vanzelf leg je het lijstje naast je neer en volg je je gevoel.  Het kan me ook overkomen dat ik helemaal geen tijd heb om na te denken en dus mijn intuïtie moet volgen.

Tot nu toe heeft het me nooit in de steek gelaten. Als ik al ooit niet mijn ‘buik liet meespreken’ dan kreeg ik er achteraf altijd spijt van. Die starter die een hele waslijst met wensen had en voor wie de prijs die ik noemde geen enkel probleem was. Mijn buik riep heel hard dat ik met een grote boog om de dame moest heen lopen maar mijn ratio zei me dat deze starter een goed verhaal had en dat ik ook ooit begonnen was.

Het bleef knagen maar ik ging toch aan het werk. Dat is inmiddels negen maanden geleden. Mijn geld heb ik nooit gehad. Mevrouw kon de rekening bij nader inzien toch niet betalen en het incassobureau dat ik in de arm nam verifieerde en bevestigde dat. Ik kreeg de mededeling dat het om een kale kip ging waar niets te plukken viel.

In Flair (nr. 41) lees ik dat we ons volgens Amerikaans onderzoek in 80% van de gevallen niet bewust zijn van onze intuïtie. Vaak leggen we intuïtieve gevoelens ook naast ons neer. Eenvoudigweg omdat ons al vroeg wordt geleerd dat we beter op ons verstand kunnen afgaan dan ons gevoel. Maar dat wil niet zeggen dat onze intuïtie onbetrouwbaar is. Het is immers ons onderbewustzijn dat ons iets duidelijk probeert te maken. Het schijnt ook dat je intuïtie sneller werkt dan ons verstand. Niet voor niets zeggen we ook: ‘Ik voelde dat het wel/niet goed zat.’

In het zelfde artikel lees ik dat je buikantenne kan bijdrage aan een snelle oplossing voor een probleem, zonder dat je weet waar het vandaan komt. Door al dat denken kun je namelijk vastlopen. Je intuïtie kan je ineens op het juiste spoor zetten. ‘Je hersenen analyseren veel sneller de onbewuste signalen om je heen dan jij verstandige informatie kunt verzamelen.’

Natuurlijk is een flinke portie gezond verstand onontbeerlijk. Maar dat onbestemde buikgevoel, je innerlijke stem, kan soms net het zetje in de goede richting geven. Net zoals zo veel dingen in het leven, is het ook hier een kwestie van balans.

Mariël