‘De hoge huizenprijs heeft gezorgd voor de grootste emancipatiegolf van de laatste jaren’

Marjan van Noort is een vrouw die je onherroepelijk meesleept in haar enthousiasme en tomeloze energie. Ze is daadkrachtig en weet wat ze wil: bereiken wat ze zich heeft voorgenomen. In vijf jaar tijd maakte ze van het ‘project’ FNV Zelfstandigen een bloeiende organisatie die meetelt binnen de FNV en bij de overheid.

FNV Zelfstandigen, voluit FNV Zelfstandigen in: Diensten/Groen/Handel/ICT/Industrie/Vervoer/Zorg heeft in betrekkelijk korte tijd een stormachtige groei doorgemaakt. De doelstelling: 10.000 leden in het jaar 2007 werd ruimschoots gehaald. Dat is mede te danken aan de niet-aflatende inzet van Marjan van Noort en haar team. Zat deze loopbaan er al van jongs af aan in, of is ze een heel andere richting ingeslagen dan ze zich had voorgesteld? “Het leven hangt soms af van toevalligheden. Je kunt nog zoveel van tevoren plannen, met toeval kun je geen rekening houden. Ik ben wel opgevoed met het idee dat het belangrijk is om je stem te laten horen en maatschappelijk betrokken te zijn.”

Groei. Hoewel ze als kind nog niet precies weet wat ze wil worden, weet ze wel dat het geen verzorgend beroep zal zijn. Ze kiest uiteindelijk voor een economisch-juridische opleiding. “Ik kom uit een echt ondernemersgezin. Na mijn HEAO heb ik een jaartje rechten gedaan. Dat paste niet bij mij. Ik kwam terecht bij de afdeling ontslagzaken van wat toen nog het Arbeidsbureau was." Uiteindelijk krijgt Marjan een baan bij de Industriebond FNV als bestuurder. Na een aantal functies zoals coördinator Scholing en adviseur bij Basis & Beleid, besluit ze een sabbatical te nemen.

Ondernemingsgeest. Ze geniet van haar vrije tijd maar maakt het jaar niet helemaal vol. In 2002 wordt Marjan gevraagd om de bestuurder van VendexKBB te vervangen. Ze heeft dan al gesolliciteerd naar de functie van directeur FNV Zelfstandigen. Even heeft ze twee banen tegelijk. Uiteindelijk gaat ze voltijds aan de slag bij FNV Zelfstandigen met de opdracht deze uit te bouwen tot een volwaardige onderneming. "Mijn voorganger had hiervoor de basis gelegd. Maar het was nog geenszins afgerond. We moesten zoveel duizend leden binnenhalen om bestaansrecht te krijgen, FNV Zelfstandigen komt voort uit Bondgenoten. Daarnaast moesten we ons bezighouden met vraagstukken zoals: Hoe kunnen we producten leveren en welke moeten dat zijn? En natuurlijk moest er geld binnenkomen. We waren met zijn vieren, het was keihard werken. Ik weet nu wat er op een MKB-er afkomt bij het opbouwen van een bedrijf.”

Trots. Ik ben trots dat we zoveel leden hebben. We voldoen aan alle doelstellingen van een winstgevende organisatie. We hebben een goede naam en positie bij de overheid en binnen de FNV. Wat ik het meest bevredigende vind in mijn werk? Dat je datgene bereikt wat je je van tevoren hebt voorgenomen. Natuurlijk doe je dit met een team. Mijn opvolger komt terecht in een organisatie die administratief op orde is en hij/zij krijgt een goed stel mensen om zich heen.
Of er ook iets is dat mij frustreert? Ik vind het jammer dat er niet één FNV Zelfstandigen is. Het mooiste zou zijn om vier afdelingen te hebben: Overheid, Zakelijk, Zelfstandigen en Senioren. Daaronder kun je alsnog een verdeling in sectoren maken. Een dergelijke indeling maakt het voor de buitenwacht veel duidelijker. Er gaat veel tijd zitten in overleg met elkaar en een (potentieel) lid wil gewoon geholpen worden.”

‘The only way is up’, is zeker van toepassing op de carrière van Marjan. Zelf heeft ze nooit iets gemerkt van een glazen plafond. “Ik ben een positief ingesteld mens. Ik heb opleidingen gedaan waar ik bijna altijd het enige meisje was en in mijn banen was ik vaak een van de weinige vrouwen. Ik ben nooit anders behandeld dan mannen. Als je niet in een afhankelijke positie zit, dan ervaar je dat ook minder. Ik ben opgegroeid in een mannengezin, misschien scheelt dat. Mannen kunnen ook onzeker zijn. Maar ze zeggen gemakkelijker dat ze goed zijn en ik vind dat dat moet kunnen. Anderen vinden dat misschien mannelijk. Ik heb ook bewust gekozen voor geen kinderen, ik had denk ik geen vakbondsbestuurder kunnen zijn met kinderen.”

Deeltijdfeminisme. Wat vindt Marjan van Noort van de uitspraak van Heleen Mees die vindt dat het maar eens afgelopen moet zijn met het deeltijdfeminisme. “Daar ben ik het wel mee eens. Ik vind het zonde als je je opleiding weggooit. Als je ervoor kiest is dat natuurlijk prima. Maar dan moet je niet gaan klagen als het na zoveel jaren eruit moeilijk is om weer carrière te maken. Ik zeg altijd dat de hoge huizenprijzen hebben gezorgd voor de grootste emancipatiegolf van de laatste jaren. Jonge mensen moeten samen wel blijven werken om de hypotheek te betalen.
Ik denk verder dat netwerken erg belangrijk is, daarbij vind ik het goed om ook buiten je eigen netwerk te kijken. Zo ben ik lid geworden van de vereniging voor directeuren. Dat was voor mijn positie niet slecht.

Is er nog een rol weggelegd voor een vrouwenbond? "Ik denk dat een vrouwenbond zeker nut heeft. Kijk naar het ZMV-project. De FNV vrouwenbond heeft daar een belangrijke rol in gespeeld. We hebben een aantal zmv-vrouwen in de FNV Ledenraad. Ik denk wel dat de Vrouwenbond aansluiting moet zoeken bij andere organisaties zoals Women inc. Dat vind ik een schot in de roos met haar zelfbewuste vrouwen. Je moet bedenken: dit lid is klant bij ons, wat heeft zij nodig. Laat je stem in Den Haag horen. Zoek partners en sponsors.”

Nieuwe baan. Marjan begint in april aan een nieuwe functie. Ze wordt directeur van de Burcht. "Het is een conferentieoord en er zit een leerstoel aan vast,  de Henri Polak leerstoel. Het is een expertisecentrum op het gebied van arbeidsverhoudingen. Daarnaast heeft het ook een culturele functie. Het is de bedoeling dat de Burcht opnieuw in de markt wordt gezet. Mijn taak is subsidie loskrijgen, lobbyen en marketing.” Wat ziet zij als de grootste uitdaging? “Dat het wordt zoals ik dat voor ogen heb. Dat mensen zeggen: “Hét expertisecentrum op het gebied van arbeidsverhoudingen is de Burcht. Zoals Clingendael dat voor Internationale betrekkingen is. De Burcht moet winstgevend worden, nog professioneler en zelfstandig.

Persoonlijk motto. Er wordt wel eens gezegd dat vrouwen veel te bescheiden zijn over hun eigen kunnen. Wat wil Marjan de lezers meegeven, heeft ze een persoonlijk motto? "Je moet niet beginnen met bezwaren te noemen waarom je iets niet kunt maar gewoon proberen. Ik kan veel dingen zelf niet. Dus zorg ik voor mensen om me heen die creatief zijn. Wees niet bang om dingen te doen. Je moet het niet erg vinden om fouten te maken en risico's durven nemen. Als je het niet leuk vindt in je baan, ga wat anders doen, durf keuzes te maken.”